اللهم لک صمنا و علی رزقک افطرنا   فتقبل منا و انت ارحم الراحمین

 قضیه عجیبی شده ‎ .

هر جور حساب مي كنم ؛

حاصل جمع آرزوهاي دلم ...

                           ... مي شود تو .

                                         ^{به پیشگاه مقدس مولای عشق}

        آن مرد آمد .

        آن مرد ، مرد آمد .

                          مرد ماند .

                                 مرد رفت .

        آن ، مرد .

        آن مرد ...

      آمد ، تا هر آن ، تصویر حضور  شود .

      ماند تا  در هر آن ، تجلی بیکرانگی عشق باشد .

     رفت ، تا در واپسین آن ، شکوه وصل را فریاد کند .

    ...                                                       

   آن ...

   مرد ...

   آن ، مرد .

   آن مرد .

   آنمرد .

در تاریک و روشن لحظه هایم ‏‏‏ 

   حفره ای است  

                 به اندازه عشق

                                     به نام تو .

      و اما ...

    حضور شریف جماعت شکسته نفس شرکت کننده در مسابقه متوسط می رساند :

    ۱ - اگه خاطر شریفتون باشه قرار بود عزیزان یه محبتی کنن ، یه آدرسی چیزی برای 

         ما بفرستن که ما هم طبق وعده وعید قبلی یه هدیه ناقابلی براشون بفرستیم .

         حالا اینکه تا این لحظه هیشکی هیشکی آدرس نفرستاده رو ، ما گذاشتیم به

         حساب حساب شکسته نفسی . اگه تفسیر دیگه ای دارین ما رو بیخبر نذارین .

   ۲ - ضمن تشکر از باران عزیز خدمتشون عرض می شود که مبلغ نقدی جایزه ، تحویل

        موسسه شد . اما اون هدیه کوچیکه هنوز سرجاش محفوظه .

بسم الحق 

                                                                    باران

                                                                                   از وبلاگ ترنم باران           

وقتي فدم تو راهي ميذاري تنها وقتي به يك جايي ميرسي كه بدوني كجا مي خواي بري. اون ته ته يك چيزي هست كه باورش داري و براي رسيدن بهش با ثبات قدم ميري جلو .اونه كه مهمه و مي كشونتت .بعدش حالا اين وسط يك كوه مياد جلو . چند بار توي جاده هاي زندگي اخرش رو به چشم ديديم كه راه افتاديم ؟ كوهها معمولا نميذارند اخر راه رو ببينيم . ولي كدوم راه اونقدر مستقيم بوده كه تهش معلوم باشه ! وتازه ضعف بدني انسان هميشه با ايجاد نقطه افق سرو ته راه را بهم مياره .چشم دل حرفي توش نيست كه اگر كور باشه مي موني وميگندي . راه چيه ؟ راه يعني بالا و پايين .كوه چيه ؟ نشيب و فراز ! فرقي هم دارند ؟ مهم اينه كه چه كوه و چه دره همشون جزيي از راهند و خود راهند كه بايد با عشق ازشون گذر كرد و مهمتر اينكه بايد گذر كرد ازشون و تو راه رسيدن پوستت كنده ميشه كه بايدم كنده بشه تا اون اخر كه ميرسي خالص خالص باشي .ولي بايد بدوني كه كوهنوردي بي بلد نميشه !خود رفتن هم گرچه تنهايي و فرديه ولي يكي هميشه هست كه دستت را بگيره و فقط وقتي رسيدي به كوه و دره اي بايد صداش بزني ! از ته دل ! كه خوب جواب ميده ! يك وقتايي هم يكهو خودش ميبرتت بالاي بالا كه ديگه كوه برات ميشه يك تپه ! ولي تا اون اخرش هميشه پر كوهه كه ثبات قدم و عشقت رو محك ميزنه و پوستت رو مي كنه . خوبيه كوه اينه كه براي گذر از اون بايد سبك سفر كني و مجبوري بريزي دور اونچه رو كه غل و زنجيره به پات. و بعدش دستتو دراز كني تا بگيرن و ببرنت.اون خودش ميدونه كه تو بايد كوه رو دور بزني و يا ازش بالا يري . حد تو نيست بي گدار به اب زدن .فقط اماده شو و بسپار به بلد راه كه كوه خود راهه!

                                                                *****

         * خوب اینم از اعلام پاسخ برگزیده مسابقه . بازم تشکر می کنم از تمام دوستانی که

           قابل دونستن و وقت گذاشتن و نوشتن برام . همونطور که وعده داده بودم یه یادگاری

           کوچولو هست که به امید خدا برای همه دوستان خواهم فرستاد .

           فقط یه محبتی کنید و یه آدرسی چیزی برام میل کنید که بدونم کجا باید بفرستمشون .

                                                                                          حق نگهدار

نامزدهای دریافت جایزه به درد بخور مسابقه متوسط این سو آن سو

(به ترتیب حروف الفبا):

1-     آرزو

2-     آناهید

3-     باران

4-     طور

5-     محمد

جایزه به درد بخور:

محصولات فرهنگی (اعم از کتاب، نوار، سی دی و...) به ارزش 140 هزار ریال وجه رایج مملکت.

از کلیه نامزدهای گرامی تقاضا می شود نسبت به تهیه فهرست محصولات فرهنگی مورد نظر خود و ارسال آن به روابط عمومی این سو آن سو، اقدام عاجل به عمل آورند.

تازشم به همه اونایی که اومدن و شرکت کردن، یه جایزه یه ذره کمتر به درد بخور می دیم برن حالشو ببرن.

بعدشم اینکه خودم یادم هست که قرار بود امروز اسم برنده نهایی اعلام بشه. ولی:

اولندش به دلیل استقبال چشمگیر (آخ چشمم!) و رقابت تنگاتنگ (حتی تنگ تر از مانتوهای مد روز!) جلسه داوری به دور دوم کشیده شد. (حالا می خواید باور کنین یا نکنین)

دیمندش من تو این ده روز گذشته به کامپیوتر دسترسی نداشتم. به کی بگم اینو؟

سیمندش این همه خالی بستن و رفتن، آب از آب تکون نخورد. حالا ما یه نمور به دلایل عدیده موجه مبرهن، تاخیر انداختیم تو اعلام اسم برنده. حالا اگه قراره اعدام بشیم بفرمایید؛   در خدمتیم!

چهارمندش هیات داوران جایزه ویژه نگاه طنز رو به گلابتون تقدیم می کنه.

پنجمندش هر کی تونست پنجمندش رو حدس بزنه، یه جایزه خوب هم پیش من داره.

شیشمندش... بسه دیگه. حالا یه روز تاخیر کردیم. چقدر باید دلیل و برهان بیاریم.

بسم الحق

« مسابقه متوسط »

راستش همینجوری که نشسته بودم و با خودم کل مینداختم ، یهویی به نتایج ارزشمندناکی

دست پیدا کردم که دیدم بهتره جارش بزنم .

آقا اصلا مگه ما چیمون ازین شرکتا و موسسات دولتی و سه لتی و چندملیتی کمتره ؟

چطور اونا می تونن همینجور راه به راه مسابقه درپیت بذارن ، اونوختش ما فقط

بشینیم تماشا کنیم ؟ کی گفته ؟

واسه همین ، به همین وسیله به استحضار جمیع عزیزانی که مشاهده می فرمایند

می رساند، به نویسنده بهترین جواب رسیده برای سوال پست قبلی ،

جایزه بدردبخوری از طرف بنیاد حفظ آثار راهی میدهیم برود حالش را ببرد. 

البته لازم به ذکره که بنیاد بی بنیاد یاد شده ، هنوز تشکیل نشده ( چون من اصولا هنوز نمردم )

ولی قول شرف میدم که

حرفش از هزارتا ازین بنیادای رسمی و غیررسمی منگوله دار و زنگوله دار

که این روزا مثل قارچ جلوی پاتون یا توی راتون سبز میشن معتبرتره .

             پس ( دو نقطه )

جواب می تونه به صورت شعر ، نثر ، طنز یا خیلی رسمی و جدی باشه .

آخرین مهلت ارسال اثر : ۳ خرداد ۸۵

اعلام برنده نهایی :۷ خرداد ۸۵ 

           و اما یه خواهش( دو نقطه )

لطفا اونایی که مشاهده فرمودن به اونایی که مشاهده نفرمودن مشاهده بفرمایونن .

              خیلی وقتا توی مسیر آدم با یه مانع بزرگ شاخ به شاخ می شه که مثل کوه 

      وسط جاده جاخوش کرده  و راه رو بسته . اما اینکه چه جوری عمل می کنه بستگی

      به این داره که اون کوه رو چه جوری می بینه .

  * برای یه مهندس راه ساز ، کوه فقط و فقط یه مانعه که باید هرچه سریعتر کنارش زد .

     واسه همین معمولا سه سوت دینامیت رو انتخاب می کنه .

 * از نگاه یه باستان شناس خروارها خاکی که روی هم تلنبار شدن و حالا به شکل کوه

    خودنمایی می کنن ، ممکنه گنجینه های ارزشمند و شکننده ای رو در دل خودشون

    پنهان کرده باشن . به همین دلیل باستانشناسا معمولا با یه بیلچه کوچیک و یه فرچه

    با کوه طرف میشن .

 *برای یه صخره نورد حرفه ای ، کوه آخر عشق و حاله . هر چی شیب و صخره بیشتر ،

   صفاش بیشتر . این گروه معمولا با نگاه عاشقانه شون با کوه روبرو میشن .

 * بعضی آدما ترجیح می دن که کوه رو دور بزنن . بعضی دیگه ترجیح می دن برگردن و یه

   مسیر دیگه رو امتحان کنن. بعضی آدما هم که به کلی کرکره رو می کشن پایین و  ...

  شما چطور ؟ چه جوری میبینیدش ؟ چه راهی رو انتخاب می کنید؟

    چه بی رحم  

    صفرها را زیر نامه هایم قطار می کردی .

    و چه ساده  

    به قانون « صفرها و ده برابر شدن ارزش اعداد » دلخوش بودم .

    تقصیر من و دل نبود ...

                    ... اگر از ممیزی تو ، نمره قبولی نگرفتیم .

    آخر هنوز ...

          مبحث « صفرهای پشت ممیز » را نخوانده بودیم .