تبليغاتX
این سو ، آن سو
این سو ، آن سو
اینسو ، عشق و انتظار تصویر لحظه هاست . آنسو کدام درد ، تفسیر آیه های زندگی است ؟

بسم الحق

        وعده ما :

             پنجشنبه ، ۲۹ دي ، عيد سعيد غدير

             ساعت ۱۰ صبح

      درمانگاه سانترال بيمارستان امام خميني

چند نكته :

اول اينكه :  تشكر مي كنم از پيام هاي محبت آميز همه دوستان ، به خصوص

اونايي كه فردا به هر دليل از نعمت حضورشون محرومم .بقيه عزيزان رو كه

انشاالله فردا ، رو در رو ، خدمتشون عرض ارادت خواهم كرد .

دوم اينكه : هماهنگي با مسئولين درمانگاه انجام شده و به اميد خدا مشكلي

نخواهد بود . فقط عزيزاني كه احيانا زودتر مي رسن محبت كنن و جلوي در درمانگاه

 منتظر باشن تا بقيه دوستان هم برسن و بعد از چاق سلامتي با همديگه ، بريم

سروقت عزيزاني كه بستري هستن .

سوم اينكه : درمانگاه سانترال يا انستيتو كانسر در يك ساختمون مجزا از مجتمع

بيمارستان امام خميني واقع شده ، كه درش به خيابون باقرخان باز ميشه . 

بهترين راهش اينه كه از بزرگراه چمران وارد خيابون باقر خان بشيد و ...  

چهارم اينكه : خيلي مخلصيم .

حق نگهدار

افاضاتي از اينسو به قلم  راهی در ساعت 16:19 | اشاراتی از آنسو  | 

ملاقات با نور
                                                                 يا انيس من لا انيس له

     حرف از غربت که می شود ، بي اختيار ياد آدمهايي مي افتيم كه به دلايل

  مختلف از سرمين مادري كنده اند و حالا از هزاران كيلومتر آنطرف تر ، دلشان 

  هواي خانه را مي كند .

     حرف از غربت كه مي شود ، تصوير آدمهايي توي سر آدم شكل مي گيرد ، 

   كه يادآوري خاطره كوچه پسكوچه هاي محله هاي كودكي ، بغض را ميهمان 

   گلوگير لحظه هايشان مي كند . 

      اما همه غربت همين نيست . من جايي را مي شناسم درست در قلب

   همين شهر يخي . در مركز تهران . جايي كه تبلور عيني واژه غربت است .

   و شايد هم نه ... كه غربت نيز در بيان حس و حال ساكنانش كم مي آورد .

   چرا كه درد ، كشيدني است . نه گفتني ... و عميق تر و سنگين تر از آن

   است كه در قالب حقير كلمات بگنجد .

    تهران ، خيابان باقر خان ، بيمارستان امام خميني ، انستيتو كانسر .

   مركز ي براي بستري و شيمي درماني آدمهايي كه با عفريت مرگ پنجه

   در پنجه انداخته اند . آدمهايي از نقاط دور و نزديك اين سرزمين پهناور ،

   كه اميد به ادامه راه را ، در پناه آوردن به اين مركز يافته اند . تا با كمك

   تركيبات شيميايي رنگارنگي كه با پرداخت مبالغ نجومي و كمرشكن

   تهيه مي كنند ، به جنگ با سلولهاي افسار گسيخته سرطاني برخيزند.

   بيماراني كه اكثرا به دليل دوري شهر محل سكونتشان ملاقاتي ندارند .

   و در لحظه هاي كند و دلگير بيمارستان ، غربت همراه و همدمشان است .

   بياييد براي يك بار هم كه شده آستين ها را بالا بزنيم و دست در دست هم

   زنگار غربت را از آيينه دلشان پاك كنيم .

   بياييد يراي يك ساعت هم كه شده ، ملاقاتي اين ناآشنايان دردآشنا باشيم .

   بياييد به ديدارشان برويم . با گل و شيريني و لبخند . يا حتي فقط و فقط با

   گوشهايي كه مي توانند محرم باشند. و دلهايي كه مي خواهند دوست بدارند .

               وعده ما : عيد غدير . عيد ولايت مهربانترين مرد عرصه زندگي 

                             پنجشنبه ۲۹ دي ماه ساعت ۱۰ صبح

   چند خواهش : اين پيغام را به تمام دوستاني كه دلهاي عاشق دارند برسانيد .

                        براي هماهنگي بيشتر ، آمادگي خود را از طريق كامنت يا ايميل

                        اعلام كنيد .

                        بنويسيد كه براي بهتر برگزار شدن برنامه چه مي شود كرد ؟

                                                                                        حق نگهدار

افاضاتي از اينسو به قلم  راهی در ساعت 13:20 | اشاراتی از آنسو  |