و اما ...

    حضور شریف جماعت شکسته نفس شرکت کننده در مسابقه متوسط می رساند :

    ۱ - اگه خاطر شریفتون باشه قرار بود عزیزان یه محبتی کنن ، یه آدرسی چیزی برای 

         ما بفرستن که ما هم طبق وعده وعید قبلی یه هدیه ناقابلی براشون بفرستیم .

         حالا اینکه تا این لحظه هیشکی هیشکی آدرس نفرستاده رو ، ما گذاشتیم به

         حساب حساب شکسته نفسی . اگه تفسیر دیگه ای دارین ما رو بیخبر نذارین .

   ۲ - ضمن تشکر از باران عزیز خدمتشون عرض می شود که مبلغ نقدی جایزه ، تحویل

        موسسه شد . اما اون هدیه کوچیکه هنوز سرجاش محفوظه .

بسم الحق 

                                                                    باران

                                                                                   از وبلاگ ترنم باران           

وقتي فدم تو راهي ميذاري تنها وقتي به يك جايي ميرسي كه بدوني كجا مي خواي بري. اون ته ته يك چيزي هست كه باورش داري و براي رسيدن بهش با ثبات قدم ميري جلو .اونه كه مهمه و مي كشونتت .بعدش حالا اين وسط يك كوه مياد جلو . چند بار توي جاده هاي زندگي اخرش رو به چشم ديديم كه راه افتاديم ؟ كوهها معمولا نميذارند اخر راه رو ببينيم . ولي كدوم راه اونقدر مستقيم بوده كه تهش معلوم باشه ! وتازه ضعف بدني انسان هميشه با ايجاد نقطه افق سرو ته راه را بهم مياره .چشم دل حرفي توش نيست كه اگر كور باشه مي موني وميگندي . راه چيه ؟ راه يعني بالا و پايين .كوه چيه ؟ نشيب و فراز ! فرقي هم دارند ؟ مهم اينه كه چه كوه و چه دره همشون جزيي از راهند و خود راهند كه بايد با عشق ازشون گذر كرد و مهمتر اينكه بايد گذر كرد ازشون و تو راه رسيدن پوستت كنده ميشه كه بايدم كنده بشه تا اون اخر كه ميرسي خالص خالص باشي .ولي بايد بدوني كه كوهنوردي بي بلد نميشه !خود رفتن هم گرچه تنهايي و فرديه ولي يكي هميشه هست كه دستت را بگيره و فقط وقتي رسيدي به كوه و دره اي بايد صداش بزني ! از ته دل ! كه خوب جواب ميده ! يك وقتايي هم يكهو خودش ميبرتت بالاي بالا كه ديگه كوه برات ميشه يك تپه ! ولي تا اون اخرش هميشه پر كوهه كه ثبات قدم و عشقت رو محك ميزنه و پوستت رو مي كنه . خوبيه كوه اينه كه براي گذر از اون بايد سبك سفر كني و مجبوري بريزي دور اونچه رو كه غل و زنجيره به پات. و بعدش دستتو دراز كني تا بگيرن و ببرنت.اون خودش ميدونه كه تو بايد كوه رو دور بزني و يا ازش بالا يري . حد تو نيست بي گدار به اب زدن .فقط اماده شو و بسپار به بلد راه كه كوه خود راهه!

                                                                *****

         * خوب اینم از اعلام پاسخ برگزیده مسابقه . بازم تشکر می کنم از تمام دوستانی که

           قابل دونستن و وقت گذاشتن و نوشتن برام . همونطور که وعده داده بودم یه یادگاری

           کوچولو هست که به امید خدا برای همه دوستان خواهم فرستاد .

           فقط یه محبتی کنید و یه آدرسی چیزی برام میل کنید که بدونم کجا باید بفرستمشون .

                                                                                          حق نگهدار

نامزدهای دریافت جایزه به درد بخور مسابقه متوسط این سو آن سو

(به ترتیب حروف الفبا):

1-     آرزو

2-     آناهید

3-     باران

4-     طور

5-     محمد

جایزه به درد بخور:

محصولات فرهنگی (اعم از کتاب، نوار، سی دی و...) به ارزش 140 هزار ریال وجه رایج مملکت.

از کلیه نامزدهای گرامی تقاضا می شود نسبت به تهیه فهرست محصولات فرهنگی مورد نظر خود و ارسال آن به روابط عمومی این سو آن سو، اقدام عاجل به عمل آورند.

تازشم به همه اونایی که اومدن و شرکت کردن، یه جایزه یه ذره کمتر به درد بخور می دیم برن حالشو ببرن.

بعدشم اینکه خودم یادم هست که قرار بود امروز اسم برنده نهایی اعلام بشه. ولی:

اولندش به دلیل استقبال چشمگیر (آخ چشمم!) و رقابت تنگاتنگ (حتی تنگ تر از مانتوهای مد روز!) جلسه داوری به دور دوم کشیده شد. (حالا می خواید باور کنین یا نکنین)

دیمندش من تو این ده روز گذشته به کامپیوتر دسترسی نداشتم. به کی بگم اینو؟

سیمندش این همه خالی بستن و رفتن، آب از آب تکون نخورد. حالا ما یه نمور به دلایل عدیده موجه مبرهن، تاخیر انداختیم تو اعلام اسم برنده. حالا اگه قراره اعدام بشیم بفرمایید؛   در خدمتیم!

چهارمندش هیات داوران جایزه ویژه نگاه طنز رو به گلابتون تقدیم می کنه.

پنجمندش هر کی تونست پنجمندش رو حدس بزنه، یه جایزه خوب هم پیش من داره.

شیشمندش... بسه دیگه. حالا یه روز تاخیر کردیم. چقدر باید دلیل و برهان بیاریم.